vrijdag 8 februari 2013

Welkom gast, kom maar binnen...

Welkom, kom maar verder. Wat vind je van onze mooie bloementuin? Prachtig toch?


Geen bang hoor. Deze hond maakt veel lawaai, maar daar blijft het bij. Net zoals het gezegde: blaffende honden bijten niet, en hier mag je het letterlijk nemen. :)



Kom, kom, dan laat ik je het huis zien. Hier moeten we naar boven. Veeg je wel eerst even je voeten, dan wordt onze trap niet vuil?



Héhé, hier zijn we dan. Kom binnen, maar laat je schoenen even hier achter, dan blijft het binnen netjes.



En, wat vindt je er van?
Dit is onze eetkamer, maar die wordt eigenlijk niet veel gebruikt. Het is te mooi weer om binnen te eten, dus eten we maar gezellig buiten.




En dit is onze keuken. We hebben alles wat we nodig hebben, en zelfs meer.



Kom, ik zal je de badkamer even tonen. Hier heb je een wastafel, een wasmachine, een toiletkamer en een douchekamer.



Kom verder, we zullen ons direct buiten zetten op het terras. Moet je iets hebben om te drinken of te eten? Neem maar iets uit de koelkast als je dorst hebt.



Kijk, we hebben zelfs een televisie. Maar deze hebben we eigenlijk nog niet gebruikt.



De hangmat op het terras daarentegen. We zouden er haast om vechten om er in te liggen. :P



Laten we ons anders even neerzetten aan de tafel en rustig genieten van ons drankje.


Het blauwe gebouw

06 februari 2013

Vandaag moesten we al naar het IOL gaan om afspraken te kunnen maken met de vakdocent en mevrouw Rozenblad. Maar dat was niet alles vandaag. Vandaag hebben we zoveel mogelijk proberen in orde te brengen

Om negen uur ’s morgens namen we de taxi richting IOL, maar we moesten eerst een tussenstop maken zodat we een simkaart konden kopen. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. De eerste winkel was gesloten, deze moest normaalgezien wel open zijn volgens de uren die op de deur stonden. Dus we moesten een andere winkel zoeken. Deze hadden we ook gevonden, maar hier waren de simkaarten uitverkocht. De winkelbediende was wel zo vriendelijk om ons een andere winkel aan te bevelen, maar deze was wel dezelfde als ons eerste winkel. :P
We besloten dan toch maar om nog eens een kijkje te gaan nemen bij deze eerste winkel.. Bingo, deze was open en had nog simkaarten. :D
Vanaf dat moment was ik niet meer bereikbaar op mijn Belgische GSM-nummer, maar op mijn nieuwe, Surnaamse nummer, namelijk 8769020.

Vervolgens bracht de taxi ons naar het IOL. We moesten ons daar aanmelden in het blauwe gebouw. We waren wat te vroeg, tot verbazing van het secretariaat. :) We werden dan verzocht om even te wachten in de kantine. Om tien uur stond mevrouw Rozenblad plots voor ons, ze had een formulier bij dat we moesten invullen en stelde ons voor aan de vakdocenten van Biologie en geschiedenis. (Ik ga lessen biologie geven in een muloschool, maar dat wisten jullie ongetwijfeld al. En Jan gaat geschiedenislessen geven.)We hebben het formulier netjes ingevuld en zijn dan even samen gaan zitten met de vakdocenten om dan verdere afspraken te kunnen maken.
Mevrouw Nanhoe zal me begeleiden vanuit het IOL, zij is namelijk de vakdocent van biologie. Zij heeft me vandaag al veel informatie meegegeven en ik denk wel dat zijn mij goed gaat helpen wanneer ik dit zou nodig hebben. Zij is weeral een goed voorbeeld van hoe vriendelijk de Surinamers zijn.

Dit verliep allemaal vlot en we hebben dan ook onmiddellijk een afspraak kunnen maken met onze stageschool, Mulo Kwatta (kerklaan). We worden morgen verwacht om 08u30.
Daar zullen we kennismaken met de school en duidelijke afspraken moeten maken in verband met onze stage. Vanuit het IOL zijn we verplicht om twee proeflessen en één examenles te geven, deze zullen geobserveerd, en geëvalueerd, worden door de vakdocent. Dit moeten we allemaal zelf plannen in samenspraak met de vakdocent en de stageschool.

Nadat alles duidelijk was, werd het tijd voor ons om door te gaan. Bij ons vertrek stopte mevrouw Nanhoe ons om te vragen of we misschien mee wilden gaan op een trip naar dolfijnen. Dit was dan ook een kans die we met beide handen aannamen. Ze liet ons weten dat ze ons nog ging bellen om verder informatie te geven en om te laten weten of er nog plaats was… Ik zie hier wel naar uit.


Terug thuis aangekomen, besloten we om naar de winkel te gaan om inkopen te doen. We hadden al snel drie winkels, vlak bij elkaar, gevonden en deden onze eerste inkopen: rijst, eieren, melk, water, water, nog water… :P We hadden alles wat we nodig hadden om ons middagmaal te bereiden, brood met lekkere eitjes.


Daarna was het tijd om even te ontspannen en onze internetverbinding te testen. Dit ging iets minder vlot… :( Het internet hier is erg traag en dat zorgt ervoor dat het vaak wegvalt, maar Lie ging er voor proberen te zorgen dat de verbinding beter zou worden. Het was fijn om even terug contact te hebben met het thuisfront, zelfs wanneer ik eigenlijk nog maar één dag weg was.

Rond half vier belde Lie ons op om te melden dat haar man klaarstond om ons naar de fietsenverhuur te brengen. Dit was helemaal aan de waterkant en was wel een klein eindje rijden.  Eens we daar waren aangekomen duurde het wel even voor we onze fietsen hadden, maar we werden wel goed onthaald. We hadden een kaart meegekregen en ze waren zelfs zo vriendelijk om de veiligste weg uit te leggen. We zijn dan op de fiets gestapt richting ons appartementje. Dit was een erg spannende rit. Een fietser is hier niets waard. :P De vrouw van het verhuurbedrijf had ons daarvoor dan ook gewaarschuwd, ze had ons volgende gouden regels voor de fietser meegegeven:
1.Rij steeds links van de weg, zorg dat je linkerhand langs het trottoir zit.
2.De fietser heeft nooit voorrang.
3.Rij nooit door een rood licht.
4.Vermijd de Kwattaweg.
5.Nooit tegen de richting in rijden. 

Op een gegeven moment moest ik zelfs plots remmen en Jan, die achter mij reed, had dit niet op tijd gezien, en wist niet echt goed hoe zijn remmen werkte, botste pardoes tegen mijn been. :P
Na een ritje van een klein half uurtje waren we terug veilig aangekomen in ons appartement.

We hadden dan onze fietsen even opzij gezet en hebben dan even gerust. Wat later hadden we besloten om in ’t Vat te gaan eten, dit is een lokale bar/restaurant waar veel toeristen gaan eten, dit leek ons wel een leuke plek om even te bekomen van onze eerste Surinaamse momenten. :)
Hiervoor moesten we dan opnieuw dezelfde weg afleggen, maar deze keer in de andere richting. We hadden onze kaart al niet meer nodig. Het was ondertussen wel al donker geworden, waardoor het nog wat gevaarlijker werd in het verkeer. Dus we moesten echt wel uit onze doppen kijken. We merkten ook al meteen dat de Surinaamse bevolking wel heel erg mondig is, soms werden we aangesproken door voorbijgangers, die dit nodig vonden. :P

Wanneer we aankwamen aan ’t Vat, hadden we direct plaatsgenomen en wat verfrissing bestelt. Later hadden we dan ons eten bestelt. Ik had POM bestelt, een echt Surinaams gerecht. Het zag er echt heel lekker uit, en dat was het ook. Ik had deze avond lekker gegeten en gedronken voor maar zes euro. :)


We waren beide erg moe en besloten dan maar om terug naar het appartementje te fietsen en dan snel een frisse douche te nemen en ons bed in te kruipen, want morgen zal het opnieuw vroeg dag zijn en moeten we fris en monter zijn voor onze eerste kennismaking met Mulo Kerklaan.

woensdag 6 februari 2013

Up Up Up and away...

05 februari 2013



Acht uur ’s morgens, mijn wekker loopt af.. Het is zo ver, ik vertrek!!

Alles stond al klaar, dus moest ik gewoon alles in de auto laden. Wat niet gemakkelijk had geweest, moest ik dit alleen gedaan hebben. Maar met dank aan mijn ouders en Maarten was dit snel in orde. Hop de auto in richting Schiphol. :)

De rit naar Schiphol verliep vlot, om negen uur zijn we thuis vertrokken en om half twaalf waren we aan  de vlieghaven in Amsterdam. Nja, nu hadden we al mijn spullen in de auto gekregen, maar nu moesten ze er uit en in de vlieger. We hadden dan alles op een karretje geladen en vertrokken richting ingang. Dit was even een momentje van kleine paniek, we zagen namelijk enkel trappen om de luchthaven te bereiken en we zaten op de parking drie verdiepen hoger. :P Na even rondwandelen, hadden we de lift gevonden. Deze zijn we dan ingestapt, we merkte al direct dat ik niet de enige was die die dag ging vertrekken.

Eens aangekomen in de luchthaven moest ik me niet meer inchecken, Jan Coppens was er al wat vroeger en had dit al voor me gedaan. :) Mijn koffers moest ik nog wel inchecken en dit moest ik dan wel zelf doen. :P Hiervoor moest ik niet erg lang aanschuiven want je moest dit ook allemaal echt zelf doen. Je moest je ticket inscannen en je koffers in een soort weegschaal leggen en de rest sprak voor zich. Dan snel nog even iets eten en drinken en dan naar de vlieger.

De vlucht zelfs was wel erg lang, maar we werden enorm verwend. :) We hebben twee keer eten gekregen, we kregen drinken zoveel we maar wilden, we konden films zien… Ik zat ook aan een raam vlak achter de vleugel, dit was echt een perfecte plaats om alles goed te kunnen bekijken. Wanneer we opstegen, konden we duidelijk zien dat we in Europa vertrokken aan alle drukke straten, maar wanneer we landden, merkten we al direct dat deze vele straten plaats moesten maken voor hectaren bos en rivieren.  Dit is echt een beeld dat ik nooit ga vergeten, zo prachtig…

De landing was zacht en het uitstappen was echt een klap in ons gezicht, maar wel een positieve klap. :D  We waren vertrokken met hagel en kwamen aan met warm en droog weer.

Nu moesten we nog door de douane, geld wisselen en dan onze koffers nemen… Dit laatste duurde wel wat langer dan we verwacht hadden, maar alles was er wel, dat was al een opluchting. :)

Dan moesten we onze taxi zoeken die mevrouw Rozenblad, onze coördinator, dit was niet al te moeilijk. We zagen de man met het bordje staan en gingen er op af. Deze man was vol lof over zijn eigen Suriname.


De rit naar ons appartementje was echt adembenemend, zoveel groen… We hebben hier al wat kunnen genieten van  de mooie uitzichten. Eens we aangekomen waren aan het appartement werden we vriendelijk verwelkomd door onze huisbazin. Zij liet ons alles zien en gaf ons nog enkele richtlijnen en tips. Onze huisbazin is echt een schat van een vrouw.


Het eerste wat ik dan gedaan heb, was mijn koffers uitpakken, muskietennet ophangen en een douche nemen… Deze laatste was echt een welgekomen verfrissing. Wanneer ik uit de douche was, was het al twaalf uur lokale tijd en de volgende dag moesten we tegen 10 uur aan het IOL staan, dus werd het tijd dat ik mijn bed inkroop…

Het was dus een zeer aangename kennismaking met Suriname, maar er staat nog veel meer op mij te wachten komende drie maanden. :D

maandag 4 februari 2013

It's the final coutndown...

Het is zo ver!!!!!



Nog enkele uren en ik zit op het vliegtuig richting Paramaribo en het echte avontuur kan beginnen... :D

Voor diegene die me een brief willen sturen, moeten zich vooral niet inhouden. Ik zal voor de komende drie maanden wonen in het huisje met als adres: Sahadewlaan nr 28, Paramaribo (Suriname)...



woensdag 30 januari 2013

Nog 6 dagen te gaan...

Het wordt echt spannend nu, en rommelig :P
Nog zes dagen te gaan en ik zit op het vliegtuig richting Zanderij. Maar deze laatste dagen in België  zijn toch nog veel werk... Alle laatste kleine dingetjes nog in orde brengen, alle laatste beetjes informatie krijgen, alles inpakken.. En die laatste is echt een zware klus. :P

Ik ben al zover geraakt dat al mijn spullen klaar liggen, maar deze moeten nog allemaal ingepakt worden en hiervoor zal ik gebruik moeten maken van mijn tetrisskills...



maandag 14 januari 2013

Visumumumum...

Suriname komt steeds dichterbij, dus het werd dan toch eens tijd om alles in orde te brengen. :)

Ik ben dan maar naar Brussel getrokken om mijn visum in orde te brengen. Het papierwerk om een toeristenvisum voor Suriname te krijgen is niets, maar het juiste adres vinden daarentegen. :P

Het adres van de Surinaamse ambassade in Brussel kan je op verschillende sites vinden. Het probleem is echter wel dat er verschillende adressen te vinden zijn.
Dit zorgde er dan voor dat ik eerst voor een appartementsgebouw stond, waar duidelijk geen ambassade meer was, dan maar naar het volgende adres en bingo. :)


Je stapt de ambassade binnen en een kwartier later ben je al terug buiten, zo snel gaat dat..


zondag 6 januari 2013

ZZZZZzzzzzz....

Nog exact 30 keer slapen en ik zit op de vlieger richting Suriname. :)


Ik kijk er echt naar uit, maar hoe dichter het komt, hoe spannender het wordt...