Men zwemt hier niet in het geld, maar in de cola…

09 februari 2013

08u00 trrrrrrrrrrriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiing!!!

Vandaag moesten we op tijd ons bed zodat we tegen 10u15 bij de meisjes van lager onderwijs (kdg) konden staan om daar dan het busje te nemen richting colakreek.

Snel wat opfrissen en mijn rugzak klaarmaken want we moesten ook nog eerst even langs de pater om spulletjes achter te laten.

Bij de pater werden we hartelijk verwelkomt en deze nodigde ons al onmiddellijk uit om samen met hem naar het binnenland te trekken, te gaan hengelen, mee op zondag iets te gaan drinken in de binnentuin... Het was dus een hartelijke man, en we gaan zeker gebruik maken van zijn aanbiedingen. :D

We zijn maar snel doorgefietst naar de meisjes van het lager onderwijs. Onderweg waren we wel even verward. We waren niet erg zeker meer over waar we waren, Suriname of België...

Wanneer iedereen er was, hadden we normaalgezien direct kunnen vertrekken, moest de kleine auto niet even pech hebben. Maar dit was snel opgelost. Om 11 uur zijn we dan toch eindelijk kunnen vertrekken richting colakreek. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Colakreek)

De rit duurde ongeveer een uur en half, maar daarna was het tijd om wat te luieren in de zon. :)

Het was fijn om hier te zijn. :P
Er was veel zon, afgewisseld door wat regen, maar het was erg leuk om even goed ontspannen te kunnen genieten van het klimaat hier.
We hebben in de zon gelegen, gezwommen, gegeten, verkend, geluierd, nog gegeten, nog geluierd..

Nja, voor het eten was het toch een beetje lastig. Rond half drie hadden we besloten om iets te gaan eten en dat deden we dan ook. Maar toen hadden we ook ontdekt dat de kantine sloot om 17 uur. Dat wou dus zeggen dat wanneer we 's avonds nog iets wouden eten, dat dit voor 17 uur moest gebeuren. We hadden dan maar even bestelt en gevraagd om dit zo laat mogelijk aan ons te bezorgen. :P

Nja trouwens, als je jezelf afvraagt vanwaar de naam colakreek, bekijk dan zeker eens deze foto. :)

Na onze laatste maal zijn we dan maar onze hut in orde gaan maken. Onze hangmat ophangen in een hut, die tevens ook onder een boom stond.

Ondertussen waren we naar het toilet geweest. Nu denken jullie, waarom zegt ze dat ze naar het toilet zijn geweest, dat doe je toch iedere dag en dat boeit niemand. Wel dit zal jullie ongetwijfeld wel boeien. :P
Bij ons kan het wel eens voorvallen dat er een 'miekelangepoot' op het toilet zit, wel hier zitten er vogelspinnen.

Wanneer onze hut op orde stond, zijn we nog even langs de lokale nachtwinkel, die om acht uur sloot en dus speciaal voor ons opnieuw werd opengedaan, gegaan om dan zo de nacht door te komen. 
We hebben dan nog heel de avond zitten weerwolven en praten. een goede afsluiter dus.

Even tussen de blogs door.
Hieronder staan nog enkele links van blogs die je zou kunnen volgen, het zijn de mensen van secundair onderwijs van kdg (die van Sofie had ik al eerder doorgegeven):

• Elena: http://surinametripforalwaysinthecloud.webnode.nl/dagboek/

• Steffen: http://steffeninsuriname.wordpress.com/
• Joren: http://joreninsuriname.wordpress.com/

Wan switi friyari dey!!!!!

08 februari 2013

Gelukkige verjaardag!!!!!!!!!

Vandaag was mijn verjaardag en dat moest gevierd worden. Maar er waren nog enkele dingen die we vandaag zeker moesten doen:

1. Hangmat kopen
2. Bezoekje brengen aan de centrale markt
3. Uitrusten :P

Het was de bedoeling om lekker uit te slapen deze dag, maar eigenlijk werden we beide redelijk vroeg wakker. We hebben eigenlijk nog nooit langer dan negen uur in ons bede gelegen en we denken dat dit komt door Suriname, je kan hier echt niet lang slapen, de dag in Suriname begint vroeg en duurt lang. :)

We zijn dan dus vroeg kunnen vertrekken om onze eerste ToDo te kunnen schrappen van ons lijstje. Hop, de fiets op richting Jeruzalem Bazaar. Deze winkel staat in bijna alle reisgidsen beschreven als ‘the place to be’ voor stoffen en hangmatten en tevens ook andere spullen om het binnenland in te trekken.

Wauw… Dit was echt een stoffenparadijs. :) Aan het plafond hingen er allemaal hangmatten en achter de toonbanken stonden er massa’s stoffen, en wat voor stoffen. Een voor een waren een mooie stoffen en voor geen geld, één meter stof kost 5,55 SRD (minder dan één euro en half). Ik ben zeker van plan om hier nog meer naar toe te komen, misschien moet ik wel enkele meters stof opsturen naar mezelf in België…

Maar mijn missie nu was om een hangmat te kopen en de bijhorende touwen. Er waren twee mogelijkheden, ik kon namelijk kiezen om de goedkoopste te nemen en dan was ik bijna geen geld kwijt, of ik kon kiezen om een degelijke hangmat te kopen die ik later ook nog zou willen ophangen in België, een mooi souvenir als het ware. Ik heb de tweede optie genomen en ben erg blij daarvoor. Ik heb een tweepersoonshangmat gekocht met bloemen en franjes, en met touwen bij voor nog geen 100 SRD (€ 25).

Daarna zijn we verder gegaan naar de centrale markt, aan de waterkant. Dit was de grootste markt die ik ooit gezien heb. Het was vooral fruit en groenten, vis en vlees, maar je kon er ook allerlei andere prulletjes kopen. Het was echt fijn om hier rond te lopen. We waren er eerst doorgetrokken met onze fiets in de hand, maar we merkten al snel dat dit niet echt een slim idee was geweest.

Dus we hadden dan even de fiets aan de kant gezet om dan nog even verder te kunnen rondneuzen op de centrale markt. :)
Hier waren vele groenten en fruit die wij niet kenden, maar deze willen we zeker allemaal eens uittesten. We zijn maar rustig begonnen met onze onderzoektocht voor onze smaakpapillen, we hadden namelijk litchis gekocht…
Mmmmmmmm, wat waren die lekker, zo zoet.. Deze smaakten echt naar meer. :) 

Daarna zijn we terug de fiets opgestapt en huiswaarts gefietst. Tijdens deze fietstocht had ik wel bijna een spiegel tegen mijn hoofd gekregen, maar ik ben dan toch heel thuis geraakt. Daar heb ik dan onmiddellijk mijn hangmat opgehangen en uiteraard heb ik deze dan ook meteen uitgetest. :D

De namiddag was dus een chillnamiddag en die heeft echt deugd gedaan. Want eigenlijk ben je hier in Suriname echt wel heel erg snel moe. Zonder te veel inspanningen te doen, is het toch vermoeiend om hier te vertoeven.

’s Avonds had ik afgesproken met Sofie, dit is ook een Belgische studente secundair onderwijs, maar aan de kdg. Ik heb haar leren kennen op mijn stage van vorig semester. Het is echt zo toevallig dat wij beiden op internationalisering gaan naar Suriname, maar wel erg leuk om nog iemand te kennen hier in ver van huis. Je kan haar trouwens ook volgen op haar blog: http://sofieindewereld.blogspot.com/

Maar goed, ik had dus met Sofie afgesproken om samen iets te gaan drinken om dan zo verder te kunnen afspreken voor het weekend. We gaan namelijk naar colakreek.

Jan en ik zijn dan samen naar ’t Vat vertrokken en onze mond viel open toen we daar aankwamen. Het terras zat namelijk vol met een nieuwe lading Vlaamse stagaires. Er zat zelfs weeral iemand tussen die ik toevalig ken, Lukas (een kennis van mijn vriend, Maarten). Het was zo leuk om even de voorbije dagen te kunnen vertellen aan mensen die exact hetzelfde meemaken op dezelfde moment. :) Het voelde een beetje aan als een opluchting. Wat later kwam Sofie er ook aan, en zij had dan ook nog eens meer dan 10 Vlaamse stagaires bij, dus het terras zat bijna vol. :P

Het was verder nog een zeer fijne avond, die vergezeld werd door de nodige drank. Dit was een avond die ik wel vaker wil meemaken hier in Suriname, goed gezelschap, goede verhalen, goede sfeer… :D

Het was dus een fijne verjaardag. Het was dan ook fijn om te weten dat jullie in België me niet vergeten zijn, dat was dan ook duidelijk te merken aan het aantal verjaardagswensen. Dankjewel daarvoor. :D

Wat een warm land...

07 februari 2013

Suriname is echt een warm land. Dit heb ik zeker kunnen ontdekken vandaag. Het is een warm land in beide betekenissen. Vanaf de moment dat je opstaat tot het moment dat je gaat slapen, ben je aan het zweten. Maar overal waar je komt, wordt je warm ontvangen door de mensen hier. De mensen in Suriname, of toch al de mensen die wij zijn tegengekomen, zijn steeds zeer vriendelijk.

Vandaag was onze eerste kennismaking met de school, Mulo Kerklaan. En dit was een zeer aangename kennismaking. En ik had het gevoel dat ze me daar al kende (zie poster). :P

We werden hartelijk onthaalt door de onderdirectrice en de onder-onderdirectrice, de directeur was namelijk afwezig. We kregen even kort wat uitleg en werden vervolgens even rondgeleid in de school. Tijdens deze rondleiding hebben we kennis kunnen maken met iedere leerkracht die daar werkt. Dit waren er niet erg veel, maar toch genoeg om ervoor te zorgen dat ik nu geen enkele naam ken. Dit kan ook zijn omdat ze allemaal maar eigenaardige namen hebben ook. :P

We zijn even blijven plakken aan de kantine waar ik heb kunnen genieten van een zeer warme kop koffie. Bij deze koffie hoorde natuurlijk ook een ‘koffiekletske’.

Mulo Kerklaan is een kleine school van ongeveer 450 leerlingen. Er is dan per vak één, soms twee leerkrachten aanwezig om deze kinderen iedere dag te onderwijzen. Iedereen is daar aanwezig van 07u10 tot 12u15. Dit wil dus zeggen dat we voortaan op weekdagen zeer vroeg uit ons bed moeten komen.

Na de rondleiding werden we terug naar de leraarskamer gebracht. Daar kregen we de algemene uurrooster, zodat we konden overschrijven wanneer de vakleraar moet lesgeven. We zouden dan normaalgezien nog wat verder afgesproken hebben met de vakleraars,  Maar het was een beetje druk deze dag. Dit kwam omdat de tussentijdse rapporten moesten binnengebracht worden en iedere leraar moet zijn eigen administratie doen en dit zorgde voor een beetje chaos. Dus we hadden besloten om dan de stage dan maar pas volgende week, maandag, te laten starten.

We hadden dan maar besloten om terug huiswaarts te vertrekken, maar onderweg gingen we nog een stop maken bij een supermarkt. Deze supermarkt is wat groter dan de winkels waar we de dag voordien waren geweest. De supermarkt was groter, dus onze zakken waren ook meer gevuld. Zelf zo gevuld dat de winkelbediende achter ons kwam, toen hij zag dat we met de fiets waren. Hij bracht ons nog extra zakjes. :P

Met deze zware zakjes op de fiets was opnieuw een uitdaging. Zeker omdat we dan langs de Kwattaweg moesten rijden. (sorry fietsverhuurder, regel 4 zullen we moeten overtreden :P ) Dit is een enorm drukke baan. Deze is wel geasfalteerd, maar zeer smal. Levensgevaarlijk voor fietsers tussen het verkeer. We hadden dan besloten om gebruik te maken van het trottoir. Ik zei dus al dat de weg geasfalteerd was, maar het trottoir echter niet. Vandaar dus de uitdaging, het was een mengeling van zand, steen, put, hobbel, plas, borden, palen, mensen, brommers, zwerfhonden… Het leek wel op een spelletje mariocart voor gevorderden. :P  

Thuis hadden we dan alles snel opgeborgen, om dan vervolgens al de gekregen informatie ergens netjes neer te pennen, zodat we deze steeds goed kunnen terugvinden.

Dan hadden we nog even gerust en gegeten om dan terug op pad te gaan. We hadden onze fiets gepakt naar een klooster. Jan kent (via via) namelijk een pater en moest daar nog iets naartoe brengen.

Deze pater was echter niet thuis, dus had Jan maar een doosje chocolaatjes met een papiertje achtergelaten.

Daarna zijn we maar even verder gereden naar de Waterkant. Daar hebben we kunnen genieten van een fris drankje onder een boom. We konden daar ook de mooie witte koloniale huizen bewonderen. Deze huizen zijn unesco-werelderfgoed.

We waren dan van plan om het Fort Zeelandia te bezoeken, maar dit was al gesloten, dit zal dus voor een ander keer zijn. :)  Maar dit hield ons niet tegen om nog even verder rond te kijken. We zijn dan even land de Zeelandiaweg gegaan waar nog meer koloniale huizen stonden, maar ook nog andere mooie dingen. Hier hebben we ook kunnen genieten van een fris briesje.

Hier konden we ook de klassiek toeristenfoto nemen van Suriname. Een echte must-have!!!! :)

We zijn dan terug huiswaarts getrokken. Hierbij zijn we dan langs het onafhankelijkheidsplein gereden.

Na de warme fietstocht was die frisse douche toch erg welgekomen. Ow ja, moest je het nog niet weten, wij hebben geen warm water. :P

De rest van de dag hebben we alles wat rustiger aan gedaan. Het warme weer maakt ons erg moe, dus we waren wel toe aan wat rust. Maar ik heb wel Jan nog laten proeven van mijn kookkunsten… mmmmmm, dat was lekker :)

Welkom gast, kom maar binnen...

Welkom, kom maar verder. Wat vind je van onze mooie bloementuin? Prachtig toch?

Geen bang hoor. Deze hond maakt veel lawaai, maar daar blijft het bij. Net zoals het gezegde: blaffende honden bijten niet, en hier mag je het letterlijk nemen. :)

Kom, kom, dan laat ik je het huis zien. Hier moeten we naar boven. Veeg je wel eerst even je voeten, dan wordt onze trap niet vuil?

Héhé, hier zijn we dan. Kom binnen, maar laat je schoenen even hier achter, dan blijft het binnen netjes.

En, wat vindt je er van?

Dit is onze eetkamer, maar die wordt eigenlijk niet veel gebruikt. Het is te mooi weer om binnen te eten, dus eten we maar gezellig buiten.

En dit is onze keuken. We hebben alles wat we nodig hebben, en zelfs meer.

Kom, ik zal je de badkamer even tonen. Hier heb je een wastafel, een wasmachine, een toiletkamer en een douchekamer.

Kom verder, we zullen ons direct buiten zetten op het terras. Moet je iets hebben om te drinken of te eten? Neem maar iets uit de koelkast als je dorst hebt.

Kijk, we hebben zelfs een televisie. Maar deze hebben we eigenlijk nog niet gebruikt.

De hangmat op het terras daarentegen. We zouden er haast om vechten om er in te liggen. :P

Laten we ons anders even neerzetten aan de tafel en rustig genieten van ons drankje.

Het blauwe gebouw

06 februari 2013

Vandaag moesten we al naar het IOL gaan om afspraken te kunnen maken met de vakdocent en mevrouw Rozenblad. Maar dat was niet alles vandaag. Vandaag hebben we zoveel mogelijk proberen in orde te brengen

Om negen uur ’s morgens namen we de taxi richting IOL, maar we moesten eerst een tussenstop maken zodat we een simkaart konden kopen. Dit was makkelijker gezegd dan gedaan. De eerste winkel was gesloten, deze moest normaalgezien wel open zijn volgens de uren die op de deur stonden. Dus we moesten een andere winkel zoeken. Deze hadden we ook gevonden, maar hier waren de simkaarten uitverkocht. De winkelbediende was wel zo vriendelijk om ons een andere winkel aan te bevelen, maar deze was wel dezelfde als ons eerste winkel. :P

We besloten dan toch maar om nog eens een kijkje te gaan nemen bij deze eerste winkel.. Bingo, deze was open en had nog simkaarten. :D

Vanaf dat moment was ik niet meer bereikbaar op mijn Belgische GSM-nummer, maar op mijn nieuwe, Surnaamse nummer, namelijk 8769020.

Vervolgens bracht de taxi ons naar het IOL. We moesten ons daar aanmelden in het blauwe gebouw. We waren wat te vroeg, tot verbazing van het secretariaat. :) We werden dan verzocht om even te wachten in de kantine. Om tien uur stond mevrouw Rozenblad plots voor ons, ze had een formulier bij dat we moesten invullen en stelde ons voor aan de vakdocenten van Biologie en geschiedenis. (Ik ga lessen biologie geven in een muloschool, maar dat wisten jullie ongetwijfeld al. En Jan gaat geschiedenislessen geven.)We hebben het formulier netjes ingevuld en zijn dan even samen gaan zitten met de vakdocenten om dan verdere afspraken te kunnen maken.

Mevrouw Nanhoe zal me begeleiden vanuit het IOL, zij is namelijk de vakdocent van biologie. Zij heeft me vandaag al veel informatie meegegeven en ik denk wel dat zijn mij goed gaat helpen wanneer ik dit zou nodig hebben. Zij is weeral een goed voorbeeld van hoe vriendelijk de Surinamers zijn.

Dit verliep allemaal vlot en we hebben dan ook onmiddellijk een afspraak kunnen maken met onze stageschool, Mulo Kwatta (kerklaan). We worden morgen verwacht om 08u30.

Daar zullen we kennismaken met de school en duidelijke afspraken moeten maken in verband met onze stage. Vanuit het IOL zijn we verplicht om twee proeflessen en één examenles te geven, deze zullen geobserveerd, en geëvalueerd, worden door de vakdocent. Dit moeten we allemaal zelf plannen in samenspraak met de vakdocent en de stageschool.

Nadat alles duidelijk was, werd het tijd voor ons om door te gaan. Bij ons vertrek stopte mevrouw Nanhoe ons om te vragen of we misschien mee wilden gaan op een trip naar dolfijnen. Dit was dan ook een kans die we met beide handen aannamen. Ze liet ons weten dat ze ons nog ging bellen om verder informatie te geven en om te laten weten of er nog plaats was… Ik zie hier wel naar uit.

Terug thuis aangekomen, besloten we om naar de winkel te gaan om inkopen te doen. We hadden al snel drie winkels, vlak bij elkaar, gevonden en deden onze eerste inkopen: rijst, eieren, melk, water, water, nog water… :P We hadden alles wat we nodig hadden om ons middagmaal te bereiden, brood met lekkere eitjes.

Daarna was het tijd om even te ontspannen en onze internetverbinding te testen. Dit ging iets minder vlot… :( Het internet hier is erg traag en dat zorgt ervoor dat het vaak wegvalt, maar Lie ging er voor proberen te zorgen dat de verbinding beter zou worden. Het was fijn om even terug contact te hebben met het thuisfront, zelfs wanneer ik eigenlijk nog maar één dag weg was.

Rond half vier belde Lie ons op om te melden dat haar man klaarstond om ons naar de fietsenverhuur te brengen. Dit was helemaal aan de waterkant en was wel een klein eindje rijden.  Eens we daar waren aangekomen duurde het wel even voor we onze fietsen hadden, maar we werden wel goed onthaald. We hadden een kaart meegekregen en ze waren zelfs zo vriendelijk om de veiligste weg uit te leggen. We zijn dan op de fiets gestapt richting ons appartementje. Dit was een erg spannende rit. Een fietser is hier niets waard. :P De vrouw van het verhuurbedrijf had ons daarvoor dan ook gewaarschuwd, ze had ons volgende gouden regels voor de fietser meegegeven:

1.Rij steeds links van de weg, zorg dat je linkerhand langs het trottoir zit.

2.De fietser heeft nooit voorrang.

3.Rij nooit door een rood licht.

4.Vermijd de Kwattaweg.

5.Nooit tegen de richting in rijden. 

Op een gegeven moment moest ik zelfs plots remmen en Jan, die achter mij reed, had dit niet op tijd gezien, en wist niet echt goed hoe zijn remmen werkte, botste pardoes tegen mijn been. :P

Na een ritje van een klein half uurtje waren we terug veilig aangekomen in ons appartement.

We hadden dan onze fietsen even opzij gezet en hebben dan even gerust. Wat later hadden we besloten om in ’t Vat te gaan eten, dit is een lokale bar/restaurant waar veel toeristen gaan eten, dit leek ons wel een leuke plek om even te bekomen van onze eerste Surinaamse momenten. :)

Hiervoor moesten we dan opnieuw dezelfde weg afleggen, maar deze keer in de andere richting. We hadden onze kaart al niet meer nodig. Het was ondertussen wel al donker geworden, waardoor het nog wat gevaarlijker werd in het verkeer. Dus we moesten echt wel uit onze doppen kijken. We merkten ook al meteen dat de Surinaamse bevolking wel heel erg mondig is, soms werden we aangesproken door voorbijgangers, die dit nodig vonden. :P

Wanneer we aankwamen aan ’t Vat, hadden we direct plaatsgenomen en wat verfrissing bestelt. Later hadden we dan ons eten bestelt. Ik had POM bestelt, een echt Surinaams gerecht. Het zag er echt heel lekker uit, en dat was het ook. Ik had deze avond lekker gegeten en gedronken voor maar zes euro. :)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pom_(gerecht)

We waren beide erg moe en besloten dan maar om terug naar het appartementje te fietsen en dan snel een frisse douche te nemen en ons bed in te kruipen, want morgen zal het opnieuw vroeg dag zijn en moeten we fris en monter zijn voor onze eerste kennismaking met Mulo Kerklaan.

Up Up Up and away...

05 februari 2013

Acht uur ’s morgens, mijn wekker loopt af.. Het is zo ver, ik vertrek!!

Alles stond al klaar, dus moest ik gewoon alles in de auto laden. Wat niet gemakkelijk had geweest, moest ik dit alleen gedaan hebben. Maar met dank aan mijn ouders en Maarten was dit snel in orde. Hop de auto in richting Schiphol. :)

De rit naar Schiphol verliep vlot, om negen uur zijn we thuis vertrokken en om half twaalf waren we aan  de vlieghaven in Amsterdam. Nja, nu hadden we al mijn spullen in de auto gekregen, maar nu moesten ze er uit en in de vlieger. We hadden dan alles op een karretje geladen en vertrokken richting ingang. Dit was even een momentje van kleine paniek, we zagen namelijk enkel trappen om de luchthaven te bereiken en we zaten op de parking drie verdiepen hoger. :P Na even rondwandelen, hadden we de lift gevonden. Deze zijn we dan ingestapt, we merkte al direct dat ik niet de enige was die die dag ging vertrekken.

Eens aangekomen in de luchthaven moest ik me niet meer inchecken, Jan Coppens was er al wat vroeger en had dit al voor me gedaan. :) Mijn koffers moest ik nog wel inchecken en dit moest ik dan wel zelf doen. :P Hiervoor moest ik niet erg lang aanschuiven want je moest dit ook allemaal echt zelf doen. Je moest je ticket inscannen en je koffers in een soort weegschaal leggen en de rest sprak voor zich. Dan snel nog even iets eten en drinken en dan naar de vlieger.

De vlucht zelfs was wel erg lang, maar we werden enorm verwend. :) We hebben twee keer eten gekregen, we kregen drinken zoveel we maar wilden, we konden films zien… Ik zat ook aan een raam vlak achter de vleugel, dit was echt een perfecte plaats om alles goed te kunnen bekijken. Wanneer we opstegen, konden we duidelijk zien dat we in Europa vertrokken aan alle drukke straten, maar wanneer we landden, merkten we al direct dat deze vele straten plaats moesten maken voor hectaren bos en rivieren.  Dit is echt een beeld dat ik nooit ga vergeten, zo prachtig…

De landing was zacht en het uitstappen was echt een klap in ons gezicht, maar wel een positieve klap. :D  We waren vertrokken met hagel en kwamen aan met warm en droog weer.

Nu moesten we nog door de douane, geld wisselen en dan onze koffers nemen… Dit laatste duurde wel wat langer dan we verwacht hadden, maar alles was er wel, dat was al een opluchting. :)

Dan moesten we onze taxi zoeken die mevrouw Rozenblad, onze coördinator, dit was niet al te moeilijk. We zagen de man met het bordje staan en gingen er op af. Deze man was vol lof over zijn eigen Suriname.

De rit naar ons appartementje was echt adembenemend, zoveel groen… We hebben hier al wat kunnen genieten van  de mooie uitzichten. Eens we aangekomen waren aan het appartement werden we vriendelijk verwelkomd door onze huisbazin. Zij liet ons alles zien en gaf ons nog enkele richtlijnen en tips. Onze huisbazin is echt een schat van een vrouw.

Het eerste wat ik dan gedaan heb, was mijn koffers uitpakken, muskietennet ophangen en een douche nemen… Deze laatste was echt een welgekomen verfrissing. Wanneer ik uit de douche was, was het al twaalf uur lokale tijd en de volgende dag moesten we tegen 10 uur aan het IOL staan, dus werd het tijd dat ik mijn bed inkroop…

Het was dus een zeer aangename kennismaking met Suriname, maar er staat nog veel meer op mij te wachten komende drie maanden. :D

It's the final coutndown...

Het is zo ver!!!!!

Nog enkele uren en ik zit op het vliegtuig richting Paramaribo en het echte avontuur kan beginnen... :D

Voor diegene die me een brief willen sturen, moeten zich vooral niet inhouden. Ik zal voor de komende drie maanden wonen in het huisje met als adres: Sahadewlaan nr 28, Paramaribo (Suriname)...