Vrouwendag, verwendag

08 maart 2013

Wanneer ik aankwam op mulo Kerklaan merkt ik onmiddellijk dat vandaag geen gewone dag was... Het was namelijk de internationale dag van de vrouw! De directeur stond klaar in de leraarskamer om ieder vrouw een hand te geven en ons te feliciteren. Daarna kon ik gewoon beginnen aan een dagje observeren. Maar tijdens het laatste uur voor de pauze stond er ons een echte verwenbeurt te wachten. Eerst kwam er een leerling,  een jonge, langs met een drankje voor iedere vrouwelijke leerkracht, zo ook ik. :D Dat werd gevolgd door de mentor van Jan, een mannelijke leerkracht die langs kwam met een broodje. Dit was eigenlijk wel erg lekker. Het was een broodje met groentjes in en een pittig sausje er tussen. En dat was niet alles, nog wat later kwam er weer een leerling rond met CHOCOLADE TAART!! mmmmmm lekker. :D
En dit allemaal voor tien uur, lekker ontbijt dus. :P

Na de pauze zat mijn observatiedag er op. Thuis heb ik dan nog wat voor school gewerkt en gegeten én mijn zak gemaakt om daarna te gaan zwemmen!

Maar eerst nog langs de Cardy om onze fietsenhuur te verlengen en een onderhoudje van mijn stalen ros. We hebben dan gewacht op Steffen, die moest zijn fiets ook komen halen. Daarna zijn we dan met ons drietjes naar het kdg-huisje gefietst om daar dan Joren mee te nemen naar het VOS om te gaan zwemmen. Het VOS staat voor vereniging officieren sociëteit, dit is eigenlijk een privéclub die bedoeld is voor de ontspanning van de officieren van het leger.

We merkten al snel dat vissen ook konden overleven op land. Er was namelijk een man die zich een vis waande en dit heel uitbundig verkondigde, maar dan toch niet het water in ging... :P Vreemde man, maar wal grappig!
Vandaag hebben we wel de traditie gebroken.. We hebben de dag niet afgesloten met een kaartspelletje, we konden namelijk niet wachten tot 's avond... :P

Na een verfrissende duik zijn we dan maar terug naar het kdg-huisje getrokken. Daar had ik me even neergelegd in de zetel en ben dan uiteindelijk in slaap gedommeld... Dat maakte wel dat ik werd wakker gemaakt wanneer het eten al bijna op tafel stond en dat ik dus niet lang moest wachten om de lekkere spaghetti te eten. :D

's Avonds zijn we dan nog naar 't Vat getrokken om de nepverjaardag van Eline te vieren. We hebben het niet erg laat gemaakt want morgen is het voor ons weer vroeg dag... We gaan op trip!

Over de oceaan...

07 maart 2013

Vandaag heb ik een baaldag genomen. Na al dagen geobserveerd te hebben, had ik even nood aan een observatieloze dag. :) Dus ik heb nog wat kunnen uitslapen en de noodzakelijke stapels was gedaan...

In de namiddag ben ik dan naar Sofie gegaan om daar te werken aan ons project. We hebben dan oefenblaadjes en tafelrooster gemaakt.

We hebben telkens een oefenblad en een bijhorende correctiesleutel gemaakt, die we later nog gaan lamineren zodat ze lang kunnen gebruikt worden. 

Rond half vier zijn we dan vertrokken naar het buurtcentrum, met onze kaartjes in de zak. :) Daar stonden plots heel wat meer kinderen dan de vorige keer. Het eerste wat ik kon doen, was uitleggen aan enkele kinderen van waar ik kwam en hoe ik naar Suriname ben gekomen. Ik heb dan maar een krijtje genomen en mijn tekenkunsten bovengehaald om een soort van wereldkaart te tekenen. Dit vonden de kinderen erg leuk, en ik ook trouwens. :P

Vervolgens werd het tijd om echt aan het werk te gaan. De kinderen wouden eerst niet zeggen welke taken en toetsen ze hadden omdat ze aan hun maaltafels wouden werken. Leuk toch! :D
Maar uiteindelijk vertelde ze me dat ze een toets van aardrijkskunde hadden. Ze moesten de kaart van Suriname leren met daar de belangrijkste steden en waterwegen op. Ik heb de kinderen dan maar meteen aan het werk gezet. Ze moesten van mij eerst even in hun schrift alles goed leren, dan kon ik ondertussen de kaart op bord zetten. Suriname tekenen was nog moeilijker dan ik dacht. :P Dan heb ik een klein toetsje opgesteld voor hen, die ze dan moesten afleggen voor de pauze.
(In de schriftjes van de kinderen stond ook een afbeelding van Suriname. Deze was niet getekend, ook geen afbeelding die er in was geplakt, het was een stempel. :P)

Na de pauze hadden we dan nog wat tijd over om aan de maaltafels te werken. Het is echt leuk om nu al te merken dat de kinderen het echt leuk vinden om hun maaltafels te leren met de kaartjes. Ons werk is dus niet voor niets geweest! :D

Het was al sneller zes uur dan verwacht. tijd om naar het kdg-huisje te gaan dus. Onderweg zijn Sofie en ik echt geschrokken. Een Surinamer heeft ons voorbij gestoken met de fiets! De wonderen zijn de wereld nog niet uit. :P

Eens aangekomen in het kdg-huisje was er een groot dilemma. Wortelstomp of brocollistomp??? Uiteindelijk is het een combinatie van beide geworden, een echte aanrader trouwens. :D
Dit werd dan gevolgd door een ijsje met rozijnen. Alleen weet ik niet waar die rozijnen naartoe waren, ze lagen in ieder geval niet in mijn bordje. :P

Het afsluitend kaartspel ontbrak er deze avond ook niet aan. :D

Zoo Zo

06 maart 2013

Vandaag heb ik onvrijwillig kunnen uitslapen. De bedoeling was om vandaag naar de mulo te gaan om nog verder te observeren, maar mijn wekker dacht daar anders over. Rond half elf werd ik wakker en schrok me een bult wanneer ik merkte dat het al licht was. Het zij zo!
Dit gaf me nog wat tijd om wat verslagen te maken en wat was te doen. :)

In de namiddag hadden we afgesproken met de kdg'ers aan de zoo. Jan en ik zijn dan met de fiets eerst richting Stoelmansstraat getrokken, hier wonen de dames van lager onderwijs van de KaHo.

Wij zijn dan de fiets op gesprongen en hebben de gevreesde Kwattaweg bereden. :P Volgens de fietsdame zouden we deze weg zo veel mogelijk moeten mijden, deze zou een erg gevaarlijke weg zijn. Het was een redelijk drukke weg, maar op het eerste zich niet zo gevaarlijk... Aangekomen aan de stoelmansstraat, merkten we onmiddellijk de leuke brievenbus op, een dobbelsteen. Wat we ook merkte was dat dit huisje overbevolkt was. Er was namelijk een dubbele boeking.. De vier dames van lager slapen daar en nog twee andere mensen die deze week maar zijn aangekomen. Blijkbaar zijn ze zelfs nog extra stoelen en bedden moeten brengen om alles te kunnen voorzien voor iedereen. Dat is op z'n Surinaams dan maar! :P
Veel tijd hadden we niet, dus hebben we genoten van een verfrissend glaasje water om dan snel met z'n vieren richting zoo te trekken. 

Daar stonden Jasmine en Sofie al op ons te wachten. Steffen en Joren waren er nog niet, maar wat later kwamen zij aan in een rode sportauto... Zij moesten namelijk de taxi nemen omdat Steffen een lekke band had. De fietsen van hier zijn echt topkwaliteit! :P

Met erg lage verwachtingen gingen we dan maar eens een kijkje nemen in de zoo. Maar dit was volkomen onterecht.

Als eerste gingen we langs wat aapjes, deze waren wel heel erg passief. Maar je zou voor minder, met deze warmte zou ik ook geen zin hebben om rond te slingeren...

Daarna gingen we door een klein stukje Europa, er was namelijk ook een kinderboerderij! :) Hier konden we even terugdenken aan de dieren die wij gewend zijn, ezels, geiten, eenden, kippen, duiven en ook konijntjes! :P

 

Daarna was het tijd voor een beetje nostalgie! Er stond namelijk een vliegende Hollander...  Verboden in België, dolle pret in Suriname! Terwijl de heren nog aan het rondkijken waren, hebben we genoten van dit kinds plezier.

We hebben dan ook gebruik gemaakt om de kabelbaan van de zoo te doen, aangezien we deze niet gedaan hebben in Berg en Dal. :P

Maar goed, we zij dus naar de zoo geweest en daar zijn dus veeel beestjes! :P We zijn dan verder gegaan en zagen, rara, ja hoor, nog meer aapjes. :) Hier zat al wat meer actie in, ze aten. :P

Daar waren we een beetje jaloers op, dus hebben we ons ook even gezet op het terras en hebben daar eentje gedronken. Al snel werden we afgeleid door het geluid van de ara's. Prachtige dieren!

De ara was niet de enige vogel die we konden bewonderen in deze zoo. Het overgrote deel van de dieren die te bezichtigen waren, waren vogelsoorten. Zo konden we ook de pauw en de struisvogel aanschouwen.

Behalve vogels hadden we ook nog het plezier van andere diertjes zoals een reuze zeeotter, die trouwens een heel gek geluid maakt. Maar dit arme diertje zat wel in een erg kleine kooi met een mini badje met 10 cm water...

Er zaten ook gekke diertjes, zoals in de foto hieronder, de naam van dit dier ben ik echter al vergeten. Jammer! 

Verder hebben we ook nog kaaimannen en hun grotere broer gezien. Slangen, schildpadden, luipaarden, nog meer apen en vogels... Er was dus nog wel veel te zien in deze zoo! :)

Ow ja, Jan kon het vandaag ook niet laten om een waarschuwingsbord te negeren. :P

We hebben onze uitstap naar de zoo afgesloten in de speeltuin, uiteraard. :P

Na de zoo, was het tijd voor Zus & Zo... :D 
Daar heb ik genoten van een french kiss, niet de zoen, maar het gerecht... :P Een bladerdeegtaartje met brie en met een slaatje, mmmm lekker! 

En traditiegewijs werd de avond afgesloten met een kaartspelletje. :)

Een flesje water armer...

05 maart 2013

Vandaag heb ik wel vijf lessen gegeven op mulo Kerklaan! De eerste vier lessen van de dag waren dezelfde, weefselvloeistof en  lymfe. Tijdens deze lessen heb ik gebruik gemaakt van de tekeningen die ik gisteren gemaakt had en dit verliep vlot. Iedereen werkte enthousiast mee, behalve één klas. Zij waren mij heel de les aan het aanstaren alsof ik een vreemd dier was dat kon praten... Dat was wel iets minder aangenaam, maar mijn mentor stelde mij gerust wanneer ze me zei dat ze mijn lessen erg goed vond.

De andere les was een vervolg op de lessen ordening, het ging over het rijk van de schimmels. Deze klas was echt een toffe klas om les aan te geven. Alhoewel ze in het begin aarzelden om iets aan het bord te hangen, werken ze allemaal goed mee, behalve één leerling. Deze leerling vond het nodig om zijn boek te gebruiken als hoofdkussen. :P Na drie maal vriendelijk gezegd te hebben om zijn boek niet te gebruiken om te slapen, maar om te lezen, heb ik het boek toch maar afgepakt... Met als gevolg dat deze leerling nu echt goed oplette. :)

Nadat alle lessen gegeven waren, liet mijn mentor mij weten dat het niet meer nodig was om mijn lesvoorbereidingen te laten zien, ze is erg tevreden met mijn lessen en is er zeker van dat alles goed komt. Ze zei me ook dat het enorm opviel dat ik erg graag met kinderen bezig ben en dat ik dat helemaal uitstraal. Dat was fijn om te horen! :D 

Eens thuis gekomen, heb ik gebruik gemaakt van mijn hangmat om even wat uit te rusten. Er was toch een elektriciteitspanne waardoor ik niets kon doen. Als de elektriciteit hier, in Suriname, wegvalt, valt ook het water weg, want dat werkt allemaal met pompen... Dat wil dus zeggen dat je echt niks kan doen in huis.

Ik had mijn wekker gezet, maar toch kreeg ik onderweg naar Sofie een telefoontje om te vragen waar ik bleef... Ik was zelfs op tijd vertrokken, maar toch te laat aangekomen. :P
Onderweg naar Sofie heb ik namelijk een dame geholpen. Zij viel pardoes van haar fiets, waarom weet ik nog steeds niet. Maar wat ik wel weet is dat ik haar dan even in de schaduw heb gezet en haar een flesje water heb gegeven en daar werd ze al snel beter van. :D

Aangekomen bij Sofie zijn we direct vertrokken richting Pasinsia. Onderweg was er weer even een moment van paniek want er was een omlegging en zoals algemeen geweten hebben vrouwen het daar moeilijk mee. :P We zijn dan toch nog op tijd aangekomen en deze keer hadden we wel onze maaltafelkaartjes bij. :)

Maaltafels oefenen met deze kaartje gaat echt een stuk vlotter! De kinderen werken enthousiast mee en je kan enorm differentiëren. Je kan aan één tafel werken of aan verschillende door elkaar, afhankelijk van wat het kind nodig heeft.
Het word ook steeds leuker om met de kinderen op zich te werken, want w ondertussen leer je de kinderen kennen en zij ons ook. Echt tof!

Met een goed gevoel fietsten we dan naar het kdg-huisje. Daar heb ik eerst mee geholpen met het kuisen van paprika's want Joren ging gevulde paprika's maken... mmmm, lekker!

De avond werd afgesloten met een kaartspel ( dit begint al een standaard einde te worden :P), vergezeld met een heerlijk ijsje! Vanille met geraspte koko's en een beetje rum. :D

Printen, Kopiëren, tekenen...

04 maart 2013

Maandag, dat wil dus zeggen dat ik mijn fiets opnieuw op moet moet... Pfff, weeral fietsen :P
Mijn eerste stop was op mulo Kerklaan om mijn lesvoorbereidingen van morgen af te geven aan mevrouw Asruf. Deze stonden nog op een USB-stick, dus ging ik naar de printshop om deze van USB om te zetten in papier. Dit was echter niet mogelijk want de dame die instond voor de printjes was er niet. De dame van de kopies wel. :P  Jaja, iedereen heeft zo zijn eigen taak in de printshop. Je hebt een dame achter de kassa, je hebt een dame voor het printen en een dame voor de kopies, dan heb je nog "manusjes van alles" die eigenlijk niks kunnen. :P De printshop was dus open, er stonden wel vier mensen te werken, maar een printje laten maken ging niet. :P
Dan heb ik maar eens lief geglimlacht naar de conciërge van mulo Kerklaan, die wat later met mijn geprinte blaadjes naar de leraarskamer kwam. :) Dan maar snel de fiets op richting IOL...
 
Vandaag was de docent wel aanwezig, maar uiteraard te laat. :P Haar naam is mevrouw Lunes, ze is een pedagoge aan de universiteit, maar geeft ook les aan de lerarenopleiding. Zij liet mij weten dat ik, wanneer ik dit wil, ook kan deelnemen aan de lessen over interculturaliteit binnen de opleiding pedagogie. Hier zal ik zeker over nadenken, dit lijkt me wel erg interessant. :)

Goed, het was dus de eerste echt les aan het IOL vandaag. De lessen die ik volg aan het IOL zijn de beroepsvormende lessen van het tweede jaar. Deze lessen handelen over onderwijs- en leerprocessen momenteel.
De paasvakantie nadert, dit wil dus zeggen dat de tentamens in zicht komen. Tijdens deze les werd er dus niets nieuw verteld, er werd enkel herhaald, namelijk:

• Sociaal constructivisme
• Leerpyramide van Bales
• Behaviorisme
• Cognitivisme
• Handelspsychologie
• Metacognitieve theorie
• Connectivisme
• BBB-strategie

Ook voor mij was dit niets nieuw dus. :) 

De les stopte vroeger dan verwacht, dit zorgde er dus voor dat ik nog meer tijd had om nog wat te werken aan de lessen van dinsdag. :) De lessen stonden wel al op papier, maar er moest ook nog aan gewerkt worden.

Thuis heb ik rustig wat voor school gewerkt... plaatjes geknipt, gelamineerd en dan terug geknipt. :P En ik heb mijn tekenkunsten bovengehaald om mooie grote posters te maken. In België is het gemakkelijk, wil je een grote afbeelding laten zien om zo iets uit te leggen, dan moet je gewoon de computer starten en de beamer aansluiten. Dat is hier wel heel anders... Wanneer je een afbeelding of schema wil laten zien, moet je er al voor zorgen dat je deze snel op bord kan zetten of zorgen dat je deze op papier hebt om deze aan bord te plakken. Ik heb dus voor het tweede gekozen. :)

De tijd ging dan wel sneller dan verwacht... Het was al snel tijd om te koken want Steffen en Joren gingen langskomen om te eten. Ik heb voor het eerst "pattatjes" gemaakt in Suriname. Gebakken aardappelen met wortels en erwten (kip voor de vleeseters) en champignonroomsaus... :D

Ik heb zo een flauw vermoeden dat de jongens de saus erg lekker vonden, aangezien er geen druppel van overschoot en ze zelfs de saus met de vingers uit het bord aten... :D De avond werd, zoals gewoonlijk, afgesloten met kaartspelletjes...

Nadat de jongens naar huis vertrokken waren, had ik nog wat tijd om mijn tekeningen voor de volgende dag wat af te werken...

Gisteren Overbridge, vandaag over the bridge...

03 maart 2013

Na het feesten van gisteren konden we vandaag toch een beetje uitslapen, maar niet tot de middaguren. We werden namelijk om half twaalf verwacht bij de meisjes van lager onderwijs voor een heus verrassingspannenkoekenverjaardagsfeestje! :P

Dus snel onze fiets op richting Phobostraat... Alles was mooi versiert met slingers en de pannenkoeken stonden al klaar. :) Na de pannenkoeken was er nog even tijd voor de laatste cadeautjes en een verjaardagsliedje op de ukelele..

Daarna trokken we allemaal naar de Leonsberg, zodat we daar de boot konden nemen naar de overkant, Nieuw Amsterdam. Daar was namelijk dit weekend een festival, waar je kon kennis maken met enkele culturen en hun klederdracht etc.

Na een klein half uurtje kwamen we aan bij de veerboot. Daar konden we dan de bootman bellen, die ons wat later naar de overkant heeft gebracht... Met onze fietsen op de boot vaarden we over de Surinamerivier richting Nieuw Amsterdam. :)

Aangekomen aan de overkant konden we direct merken dat er wel effectief iets te doen was in Nieuw Amsterdam (we waren namelijk niet zeker dat er echt wel iets te doen zou zijn). Het was nog een klein stukje fietsen om aan de ingang van het festival te komen. Daar betaalden we 3SRD om de weide op te mogen, maar deze sloot aan op het openluchtmuseum, waar je normaalgezien zelfs meer voor zou betalen.

Het festival op zich kon je een beetje vergelijken met een mini Mano Mundo. Leuke kraampjes met eten en prulledingen en wat optredens waar je kennis kon maken met verschillende culturen en hun gewoonten. Erg fijn dus!

Hier hebben we vooral kennis kunnen maken met twee culturen, langs de ene kant kon je de Javaanse cultuur bekijken en langs de andere kant van de weide de Marroncultuur...

Het optreden van de Javanen bestond uit een paardendans, of jaran kepang. Hoewel deze paardendans bij het grote publiek vooral populair is vanwege de spectaculaire manier waarop de dansers in trance raken, dieren uitbeelden en soms gras, rauwe padi, glas of gloeiende kolen eten, gaat het in wezen om een diep-traditioneel cultureel gebruik.

Aan de andere kant van de weide konden we ook genieten van een traditionele dans van de Marrons. Eerder vertelde ik al iets over de Marrons, dus jullie weten al wat over hun achtergrond. Het zijn dus weggelopen slaven van de plantages.

De term 'creool' komt uit het Spaanse 'criollos', de aanduiding van in Latijns-Amerika geboren nakomelingen van kolonisten; soms ook wel voor de afstammelingen van blanken en indianen, de z.g. mestiezen. In Suriname werden voorheen de slaven, die in het land geboren waren, creolen genoemd; thans beschouwt men alle in Suriname geboren negers en kleurlingen als creolen. De Nederlanders zijn destijds verwoede slavenhalers geweest en zochten vestigingsruimte voor hun plantages. Zij waren maar wat blij toen de Engelsen het land bij de vrede van Breda aan hun afstonden in ruil voor New York. Nu hadden zij de ruimte en werd Suriname een slavenkolonie. In snel tempo werden slaven uit Afrika naar Suriname verscheept als werklui voor de koffie- en suikerplantages van de Nederlanders. In de loop der tijd wenden deze 'creolen' aan hun nieuwe omgeving en introduceerden hun Afrikaans geloof met vele 'winti's', geesten. Sommige slaven vroegen hun geesten om hulp bij het vluchten uit de plantage. Zo werd iedere zaterdagavond, onder toeziend oog van de plantage-eigenaren en negeropzichters, tot diep in de nacht dansfeesten gehouden. Tot groot vermaak van de slavenhouders.

Tijdens het optreden konden we genieten van een dans die banya word genoemd, een typisch Afrikaanse dans.

Hieronder vind je een historisch verhaaltje over de Creolen wat mij wel heel interessant lijkt.

In het plaatsje Rac a rac (De oude suikerplantage is allang buiten gebruik. Thans (2002) is daar de houtconcessie van de heer Amoksi), gelegen aan de Surinamerivier ongeveer 40 km vanParamaribo, werd de 'banya' gedanst, een typisch Afrikaanse dans. Er werd gezongen en de drums waren van veraf te horen. Met de slagen van de drums werden bepaalde boodschappen uitgewisseld. Tijdens een 'winti-prei', een rituele dans ter ere van de goden, werden verschillende 'winti's' opgeroepen, zoals de 'kromanti's, apuku's, bus ingi's en Papa Gadu'. De negers raakten in extase en spraken af tussen drie en vier uur te vluchten. Volgens de archieven vond dit voorval plaats in 1882 maar de familie, de creoolse nakomelingen van deze groep, denkt dat het veel later is gebeurd. De twee families vluchtten het bos in en vestigden zich in het plaatsje Roorak (eveneens een plantage), aan de Surinamerivier, dicht bij het bauxietstadje Paranam. Kort na de afschaffing van de slavernij (1863), woonden daar nog zo'n tweehonderd weggelopen slaven, in de volksmond 'bakabusi-negre' (negers die achter het bos wonen) genoemd. De twee belangrijkste families waren toen Landfeld en Babel. De plantage-eigenaren probeerden 'hun bezit' terug te krijgen en vielen het kamp aan. Het kamp stond onder leiding van de broers Broos (41) en Kaliko (28). De eerste vrouwen van het 'kamp Broos en Kaliko' waren Ma Uwa en haar dochter Ma Ambe, respectievelijk de moeder en de zuster van Broos en Kaliko. Zij waren nog meisjes toen zij in Suriname arriveerden. Hoe de meisjes in handen van de slavenhandelaren terechtkwamen is niet bekend, maar over de reis naar Suriname wist Ma Uwa dat zij geboeid lag op het onderdek van het slavenschip, waar zich nog twee of drie broers en een zus bevonden. In Suriname werden zij aan verschillende plantage-eigenaren verkocht. Destijds had deze Afro-Surinaamse familie, en Ma Uwa en Ma Amba een behoorlijke kennis van geneeskrachtige kruiden, natuurvolk als zij waren. Zij maakten 'obia's', magische middelen, van 'lowisa-wiwiri', lowisa bladeren. Met deze obia's waren de slaven in staat de manschappen van de Nederlanders al op behoorlijke afstand te horen aankomen. Ma Uwa maakte een amulet voor de slaven en als zij die droegen waren zij 'immuun voor de kogels van de blanken'. Nog steeds gebruiken de bosnegers een dergelijke amulet van ijzer om hun arm. Ma Uma haalde de afschaffing van de slavernij niet. Volgens de verhalen van de bosnegers is zij na haar dood teruggevlogen naar Afrika.

Tijdens het festival zijn we ook een kijkje gaan nemen in het openluchtmuseum van het fort en de omgeving. :)

Even een weetje... Het bier wordt hier niet gebrouwen, het groeit hier aan de bomen! :)

   

Rond zes uur was het festival plots gedaan. Dus werd het voor ons ook eens tijd om terug de fiets te pakken en richting Paramaribo te trekken. Hiervoor wouden we den andere overzet nemen, zo konden we ook een andere fietsroute nemen en nog wat genieten van de indrukken van de omgeving. Dus we trokken richting Meerzorg. 

Onze tocht terug bleek achteraf toch wat moeilijker dan we verwacht hadden. Op de tocht naar Meerzorg had Elena last van een lekke band. We hebben dan gebruik gemaakt van de Surinaamse hulpvaardigheid en belde aan bij een man met een grote pick up. Eerst aarzelde hij even, maar uiteindelijk probeerde hij dan de band te plakken, zonder baat... Ondertussen wist de man ons ook te vertellen dat het vandaag zondag was. Op zich is daar niets speciaal aan, maar op zondag varen blijkbaar de boten op Meerzorg niet meer zo laat... PROBLEEM!!! De enige twee opties die we hadden was terug fietsen naar Leonsberg, of de gigantisch hoge brug over fietsen... Wat hebben we gedaan, jaja, die brug over! :D

Enkelen hebben gebruik gemaakt van de vriendelijke man om hen en hun fietsen naar Paramaribo te brengen. We bleven met zes over, Elena ( die gebruik maakte van een andere fiets), Jan, Steffen, Joren, Jasmine en ik.

Het was nog een klein stukje fietsten voor we bij de brug kwamen. Dan begon het echte fietswerk! Als eerste ben ik vertrokken en als laatste bereikte ik de top. :P Onder constant gejuich en getoeter, is iedereen aan de top geraakt met de fiets. Ik heb wel het laatste stukje, helaas, te voet moeten doen, omdat mijn benen niet meer wilden meewerken. :P (Maar dit zal ik tijdens dit avontuur nog wel eens goed maken aan mezelf.)

Eens we boven aangekomen waren, konden we genieten van een prachtig uitzicht over Paramaribo! De straten waren helemaal verlicht en dit konden we ook zeggen van de hemel.. Wat een sterren dat we daar konden zien. Echt prachtig! Het was het zwoegen en zweten echt wel waard...

Na een korte adempauze begonnen we aan de daling. Dit met onze voet constant op de rem (ja, hier remt met met een achteruittrapremsysteem). Wat een ervaring, zeker een aanrader voor de durvers!

We zijn dan nog even langs het kdg-huisje gestopt om terug wat energie op te doen om dan vervolgens snel naar in ons bed te kruipen, waar we konden genieten van de welverdiende rust.

Overbridge

02 maart 2013

Vandaag zijn we gezellig met een ingehuurde bus naar Overbridge geweest. Dit is één of ander resort aan de Surinamerivier, waar je kan genieten van de zon en het verfrissende water.

's Morgens trokken Jan en ik op de fiets richting kdg-huisje, daar zouden we samen met Sofie, Elena, Steffen en Joren opstappen met nog twee andere dames, namelijk Jasmine en Hanne (ook van kdg).

Rond kwart na tien kwam de bus eraan, vol met nog nieuwe mensen om te leren kennen. Maar er zat ook bekend volk op, namelijk de dames van lager onderwijs van KaHo. Willemijn heeft echt gelijk, je loopt iedereen hier tegen het lijf! :D

Na een klein uurtje gereden te hebben, kwamen we aan in Overbridge. Daar hadden we ons snel geïnstalleerd met onze handdoeken aan het water. Ik wou dan al snel het water in gaan met een appeltje in de hand. Maar de jongens hielden mij al snel tegen... Er stond blijkbaar ergens op een groot bord dat je niet met eten in of in de buurt van het water mocht komen. Zo zou je wel eens ongewenste dieren kunnen aantrekken, als piranha's...
Geen nood, ik ben niet opgegeten door deze beestjes, ze werden namelijk tegengehouden door een net. Alhoewel ik zo mijn twijfels heb over het feit dat dat net deze lieve, lieve beestjes zou tegenhouden... :P
Dus snel het water uit, appel opeten en er snel terug in. Dat was een welgekomen verfrissing, met een pracht van een uitzicht! 

Deze verfrissing kwam niet altijd van beneden onze voeten, soms had de lucht ook even zin om ons een douche te geven... En dit zorgde voor een erg leuk spektakel  blanken die steeds over en weer liepen met een handdoek in de hand van de zon naar een schuilplaats en terug. :P

Maar we hebben dan toch nog tot zes uur kunnen genieten van het mooie Suriname. :)
Dan werd het tijd om de bus terug in te stappen en richting Paramaribo te rijden. En zoals wel vaker heb ik hier opnieuw een dutje gedaan, niet op de meest elegante manier, maar het deed deugd. :P

Ik werd wakker gemaakt door Sofie, wanneer we terug aan het kdg-huisje waren, de rit ging dus snel vooruit... :P
Het plan was dan om snel een pizza te eten in het kdg-huisje, maar de lokale pizzatent was gewoon een oven en diepvries pizza, dus zijn we met z'n allen naar ons stekje gegaan om daar dan te genieten  van een overheerlijke bingopizza. :D

Iedereen ging al snel naar huis om zich klaar te maken voor de rest van de avond. Want Jasmine was, nep, jarig!!! Eerst even wat drinken bij de meisjes van lager onderwijs (kdg) om dan om twaalf uur Jasmine te verrassen met haar nepverrassingsfeestje! :D
We namen dan de taxi richten één of andere discotheek. Daar konden we al snel een andere taxi instappen naar de volgende discotheek, want Jan en Steffen mochten niet binnen, ze hadden namelijk een korte broek aan. 

Dus terug de taxi in richting Havanna! Daar mochten we wel allemaal binnen. Hier hebben we kunnen genieten van een gratis optreden van één of andere hiphop-groep (later bleek dan dat dit niet gratis zou geweest zijn, maar dat we eigenlijk gratis binnengegaan zijn :P).

Rond vier uur werd het dan toch eens tijd om een taxi te nemen richting huisje, want morgen is het tijd voor PANNENKOEKEN!!!!